*Τίτλος: Το Παιχνίδι Με Τις Χάντρες
*Συγγραφέας: Hermann Hesse / Έρμαν Έσσε
*Μετάφραση: Φώντας Κονδύλης
*Εκδόσεις: Καστανιώτης
*Έτος Έκδοσης: 1986
*Σελίδες: 92
*Σχήμα: 14 Χ 21
*Μαλακό εξώφυλλο
*Κατάσταση: Πολύ Καλή (υπογραμμίσεις με μολύβι)
*Η Παλαιοβιβλιοθήκη Θεσσαλονίκης είναι το μεγαλύτερο σύγχρονο παλαιοβιβλιοπωλείο
*"Το Παιχνίδι με τις Χάντρες είναι ένας τρόπος να παίζει ελεύθερα κανείς με το σύνολο των περιεχομένων και αξιών του πολιτισμού μας". Μ' αυτό τον τρόπο ο Έρμαν Έσσε διατυπώνει σε πολύ γενικές γραμμές και εντελώς θεωρητικά την ουσία και το περιεχόμενο αυτού που αποκαλεί "Το Παιχνίδι με τις Χάντρες". Η μορφή, όμως, του παιχνιδιού επιδέχεται τέτοιες και τόσες διαφοροποιήσεις, όσα είναι και τα εμπλουτίσματα, οι προσθαφαιρέσεις, και προπαντός οι αφαιρέσεις, οι σμικρύνσεις, οι μεγεθύνσεις και οι μεταρσιώσεις σε επίπεδο διαλογισμού που χαρακτηρίζουν ολόκληρο το μυθιστόρημα, μόνο και μόνο για ν' αναδείξουν τον κάτοχο της γνώσης του παιχνιδιού σε Μάστορα, σε Δάσκαλο, σε Μάγιστρο, σε Μύστη. Ο Μάγιστρος των Αγώνων του Παιχνιδιού με τις Χάντρες, η δράση του οποίου τοποθετείται στο απώτερο μέλλον, αποτελεί καθαυτός τη συμπύκνωση, μα και επιτομή, ολόκληρου του ευρωπαϊκού πνεύματος που οδήγησε, με τον άτεγκτο ορθολογισμό του, στις ανθρωποσφαγές του Α' και του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Αυτό ακριβώς το πνεύμα απαρνείται και καταγγέλλει ο Μάγιστρος Γιόζεφ Κνεχτ, κεντρικός ήρωας του Παιχνιδιού με τις Χάντρες, ύστατο και πνευματικότερο απ' όλα τ' άλλα δημιουργήματα του μεγάλου μυθιστοριογράφου.
*Ο Έρμαν Έσσε ή Έρμαν Έσε [Hermann Hesse, 1877-1962], ήταν Γερμανός λογοτέχνης. Ο Έσσε γεννήθηκε στο Καλβ της Βυρτεμβέργης στη Γερμανία το 1877, σε αυστηρό προτεσταντικό περιβάλλον. Ο πατέρας του ήταν ιεραπόστολος, ενώ ο παππούς του γνωστός ινδολόγος και ιεραπόστολος. Ξεκίνησε να εργάζεται ως βιβλιοπώλης και, παράλληλα, συνέγραφε. Έγινε γρήγορα γνωστός με τα ποιήματα και τα μυθιστορήματά του. Το 1904 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα, Πήτερ Κάμεντσιντ. Το 1946 τιμήθηκε με το βραβείο Γκαίτε και το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Το 1955 τιμήθηκε με το βραβείο Ειρήνης του Γερμανικού Συνδέσμου Εμπορίας Βιβλίων. Απεβίωσε στις 9 Αυγούστου του 1962. Κεντρικό θέμα του έργου του είναι η υπαρξιακή θρησκευτική προβληματική του ανθρώπου. Στα έργα του (Ντέμιαν, Σιντάρτα, Ο λύκος της στέππας, κ.ά.) συναντώνται συχνά μοτίβα του γερμανικού ρομαντισμού, θέματα από την ινδική και κινεζική φιλοσοφία και ψυχαναλυτικές θεωρίες.







